ก็นะ...ฝึกงานวันสุดท้ายแล้ว

ก็คงจะไม่ได้เล่นเนตฟรีอีกแล้ว

ไม่ได้มาแอบอู้งานอัพไดที่ทำงานอีกแล้ว

ไม่ได้ยืนเหม่อดูวิวจากมุมนึงของตึก บนชั้น27อีกแล้ว

แต่ก็อาจจะแวะมาดูมาเยี่ยมเยียนบ้าง

พอเปิดเทอมก็คงกลับไปเล่นไฮ5เหมือนเดิม

คิดแล้วแอบเศร้า...

ถ้าไม่มีสตอรี่ฯกะเพื่อนๆสตอรี่ฯ

เราก็คงเหง๊าเหงา

เพราะที่ทำงานบล็อกเวบเอ็มกะไฮ5

พอไม่รุจะเล่นอะไรก็ต้องกลับมาสตอรี่ฯเหมียนเดิม

ดีใจที่ได้เจอทุกๆคนนะค่า

ขอบคุนที่ไม่ทำให้เหงา...

จะว่าไปแล้วก็เร็วเหมือนกันนะเนี้ย

รุตัวอีกทีก็ฝึกงานวันสุดท้ายแล้ว

จะไม่ได้เห็นพี่ๆที่ออฟฟิศอีกแล้ว

จะไม่ได้กิน "นมขาวใหญ่" อีกแล้ว555+

แถวที่ทำงานมีร้านนึงเค้าขายนมสด

เราชอบไปซื้อนมสด สีขาว แก้วใหญ่

เวลาสั่งก็จะรวบเหลือแค่ "นมขาวใหญ่1เพ่"

ฟังแล้วมันแหม่งๆนะว่ามั้ย555+

เพิ่งเคยกินลูกชิ้นทอดเจ้านั้นไปแค่ครั้งเดียวเองอ่า...

ยังกินไม่ครบทุกร้านเลย-*-

ความตั้งใจเปนแบบนี้

ผู้อ่านทุกทั่นพอจะเดาหุ่นเจ้าของไดออกมั้ย555+

พุ่งนี้จะไปเซนปิ่น ไปซื้อของขวัญให้คุนแม็ก(แฟนละมั้ง555+)

อยากจะขอแรงเพื่อนๆสักนิส

เราจะซื้ออะไรดีอ่ะ

คิดไม่ออกจิงๆอ่ะ

ไม่เคยซื้อของขวัญให้ผู้ชาย

เพื่อนผู้ญ.ยังไม่ค่อยจะซื้อ

ปวดหัวมาหลายวันเกิ๊น

HelP Me PleAse!!!

ไปเยี่ยมเยียนไฮ5เราได้นะ

http://l2ouht66.hi5.com

วันนี้คุนเพื่อนหมูมากินข้าวเปนเพื่อนคะ

มันมาทำใบขับขี่ที่ทำงานแม่เรา(กรมขนส่งทางบก)

เสร็จแล้วก็มาหาเราที่ทำงาน

แล้วก็ไปกินข้าวร้านเพื่อนกัน...

วันเน่..เจ๊ขอเสนอเมนู คาโบนาร่าแฮมมมมมมมมมมมมมมมมม

ไม่เคยกิน วันนี้เลยลองสั่ง เหนหน้าตามันเหมือนสปาเกตตี้ซอสครีมอ่ะ

ก็แบบ...ตั้งสติดีๆ จะเริ่มบรรยายแล้วนะ

ด้วยความหิวจัด(เพราะลุงเพื่อนทำช้าได้จัยจิงๆ)

สปาเกตตี้หน้าตาหน้ากิน ควันโชยมาเชียว..

เส้นสปาเกตตี้อวบๆ ครีมคาโบนาร่าสีขาวขุ่นกับแฮมชิ้นเล็กๆน่ารักแต่เยอะเปนบ้า

ชิมรสคำแรก.. แหง่ะ ไมมันเค็มจังวะ

เริ่มเหงื่อตก กุจะกินหมดมั้ยเนี้ย

ไม่กล้าเสียมารยาท..เลยจำต้องตักคำต่อไป

คำนี้ม้วนเส้นสปาเกตตี้บนช้อน หมุนไปทางซ้าย(แบบในทีวี อิอิ)

จะได้โชคดี(ซีรีส์เกาหลีเค้าว่างั้นอ่ะ)

น้ำขลุกขลิกๆในช้อน

แล้วก็  อั้ม...อ่า อร่อย!

แล้วก็ตามมาด้วยคำที่2 3 และต่อไปจนหมด

อ่าห์... อร่อย อิ่มด้วย

แต่พอท้ายๆเริ่มเลี่ยน555+ ก็มันเปนครีมทั้งน้านเลย

น่าจะมีชีสโรยหน้าแล้วเอาไปอบให้ชีสละลายซักหน่อย เจ๋งเลยดิ

พิมพ์ไปน้ำลายไหลไป555+

กินเสร็จก็ไปซื้อแกงส้ม ร้านก็ชื่อแกงส้ม แถมแกงส้มก็อร่อยสมชื่อ..

น้ำแกงส้มสีส้มสด เข้มข้นไปด้วยเครื่องแกงนานาชนิด

แยกผักรวมมาให้ต่างหาก

ที่ติดใจก็เพราะว่ามันมีสายบัวด้วย ไม่เคยเจอที่ไหนทำมาก่อน

มีชะอม ปลาอารายก็ไม่รุ เปนชิ้น ชิ้นโตๆ แล้วขอบอกว่าปลาอ่ะ หวานมาก หวานแบบธรรมชาติอ่ะ

45 บ. ไม่แพงไปสำหรับแกงส้มเซทปริ๊สๆแบบนี้

เย็นนี้จะกลับไปอุ่น ใส่ผัก กินกะข้าวสวยร้อนๆ...

หื้ม..บอกได้คำเดียวอ่ะ ข้าวหมดหม้อแน่555+

หิวยัง...

น้ำลายไหลมั้ย...

หน้านี้เพื่อยั่วเลยนะเนี้ย555+

ถ้าอยากมาทาน มาได้นะคะ

ร้านอยู่ตรงตึกซันทาวน์เวอร์

ลงตรงป้ายรถเมล์ที่ก่อนถึงป้ายบีทีเอสจตุจักรอ่ะ

แล้วเดินเข้ามาในซอย ผ่าน7-11ไปสัก2ซอย

ถามเค้าก็ได้ว่าร้านแกงส้มอยู่ไหน

ร้านนี้ดังพอสมควรเลยแหล่ะ

ร้านเพื่อนก็ติดๆกันกับร้านแกงส้มแหล่ะ

มีร้านขายเกี๊ยวกุ้งคั่นกลางอยู่

หรือถ้าใครอยากจะมาเสียตังก็เชิญมาได้นะคะ

ที่นี้ ใต้ตึกมีของขายเยอะแยะมากมาย

ทั้งแบรนด์เนม นำเข้า รองเท้า ของเล่น จิปาถะ ราคาไม่แพง

คล้ายๆกับละลายทรัพย์ของการบินไทยแหล่ะ

แต่ที่นี้ของถูกกว่ามาก

กลายเปนไดโฆษณาไปตั้งแต่เมื่อไหรหว่า-*-

ง่วงอะ...  ออฟฟิศอากาศเย็นน่านอนเปนบร้าเลย  แจ๊บๆๆ งืมๆๆ 

คร่อกกกกกก ฟี้....ZzZzZzZzZz

เฮ้ยยยยยย  ตื่นๆ

มาสายได้ทุกวัน กลับก็เร็ว แล้วยังจะมาหลับเวลางานอีกหรอ หา!!!!

(ความคิดในมโนสำนึกของพี่ๆในทีม...ละมั้ง)

ก้งานมันไม่มีนี้หว่า  ว่างง่ะ จาให้ทำอารายล่า

เปนแบบเนี้ยมา2อาทิย์ได้และมั้ง

อดทนไว้มิลค์อีก5วันเท่านั้น  5วันแล้วก็จะเปนอิสระแล้ว

จาได้นอน8โมงตื่น4โมงเย็นแล้ว

อีกแปปปปปปปปปปปปเดียวเท่านั้น

ชีวิตนักศึกษาฝึกงานช่างโหดร้าย  งานก็ไม่มีเปนชิ้นเปนอัน

วันๆได้แต่นั่งเล่นเนตไปวันๆ  แถมยังมาบล็อกไฮ5กะเว็บออนเอ็มอีกน่า

แมร่มมมมม ขอสาปส่งฝ่ายไอทีกันเลยทีเดียว

ความจิง ณ ตอนนี้ พี่เค้าให้อ่านวิธีทำExel

ก็ไม่วอร์รี่หรอกนะถ้าเนื้อหามันไม่เปนภาษาอังกฤษอ่ะ!!!

ช้านมานอ่อนด๋อยขนาดนี้  แกคิดว่าช้านจาอ่านออกรึไง

มีแต่ศัพท์แสงเฉพาะ..

โอ๊ะๆๆๆ เจ๊อยากตาย

ความจิงไม่น่าหาเรื่องอยากมาลำบากเร๊ย

อยู่บ้านเฉยๆ นอนเช้าตื่นเย็นก็ดีอยู่แล้ว

แถมยังมีแรงเหลือเฟือไปออกกำลังกายฟิตหุ่นอีกตะหาก

แต่นี้...กลับถึงบ้านก็สลบเหมือดและ

ไม่ใช่ว่างานหนักนะ แต่รถติดอ่ะดิ

บั่นทอดจิตใจโคต_รพ่อเรย-*-

รถก็ติด ร้อนก็ร้อน  บางวันแจ็คพอตเจอโรคจิตอีก

แต่มาทำงานก็ดีอยู่อย่าง

บริษัทที่ทำเปนบริษัทที่น้าทำงานอยู่ไง

แล้วน้าคนนี้อ่ะ หลานอย่าได้เอ่ยปากขออะไร ได้ทุกอย่าง

แค่ชมว่าแกรองเท้าสวยนิดเดียว ลากไปซื้อเลย555+

แต่ดันไม่มีไซส์  ร้านนั้นมันนำเข้ามาแต่รองเท้าฝรั่งไซส์ใหญ่ๆ

เลยได้กางเกงแทน โฮะๆๆๆ

ก่อนฝึกงานเสร็จอยากได้รองเท้าอีกอ่ะ ทำไงดี

กำลังคิดแผนสุดริด

แม่บอกว่าให้ไปบอกน้าว่า "เนี้ย..จาเปิดเทอมแล้ว หลานยังไม่มีตังซื้อรองเท้าใส่ไปเรียนเลย ที่มีก็เก๊าเก่า..."

พูดแค่เนี้ย รับรองมาแน่ รองเท้าตามสั่ง

แต่ไม่กล้าอ่า... ก็ไม่ได้สนิทกับน้ามาก

ที่ได้กางเกงวันนั้นมาก็ไม่ได้ตั้งใจ ชมไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้หวังอารายเร๊ยยยยยยยย ไม่ได้หวังจิงนะ(-_- )

มาทำงานออฟฟิศเหมือนจะหรูเริ่ดดูดีนะ

แต่ขอโทด กินแกลบได้ทู้กวัน

ค่าขนมออกที ตลาดละลายทรัพย์ใต้ตึกดูดไปตังไปซะเกือบหมดตัว

อีก10กว่าวันที่เหลือก็ต้องประหยัดแบบสุดๆไปเลย

ทรมานเจรงๆ

คิดถึงเตียง...

คิดถึงหมอน...

คิดถึงหมีพู...

คิดถึงคอมพิวเตอร์ที่บ้าน...

คิดถึงคุนแม็ก... เอ๊ะ อันนี้รุสึกจะไม่เกี่ยวแฮะ เหอๆ

ใครที่ไม่รุว่าโดดเรียนแล้วตายตอนไหน

ตายตอนเนี้ยแหล่ะ..

ตอนที่ต้องทำงานแล้วรุว่าตัวเองทำอะไรไม่เปนสักอย่างเนี้ยT^T

ไปและ ไปงมความรู้ก่อน

พอสอบเสร็จก็เขวี้ยงลงบ่อในมหา"ลัยไปหมดเลย

ไม่เหลือไว้ให้ดูต่างหน้าบ้างเล๊ย

ต้องลาห้องประชุมว่างๆที่ชอบแอบอู้ไปยืนเหม่ออยู่ทุกครั้งไป

ไปได้ทุกวัน สงสัยจิงๆมันมีอะไรดี

ก็คง...เปนวิวมั้ง

วิวจากชั้น27ของตึกซันทาวเวอร์ส

ที่มองตรงไปแล้วจะเหนสวนจตุจักร สวนรถไฟ 4แยกนรกแตกที่รถโคตรจาติด

แล้วก็คงเปนความรุสึกเหงาที่อยู่กับมันทุกวันจนกลายเปนเพื่อนกันไปแล้ว

ทำไมไม่รุพอยืนตรงนั้น มองจากตรงนั้นไปรอบๆกท.

มันถึงเกิดความเหงาจับใจได้ขนาดนั้น

ทั้งๆที่ตอนนี้ก็มีเกือบจาทุกอย่าง

ไม่ต้องแอบรักใคร

ไม่ต้องเสียใจเพราะใคร

มีทั้งคนมารักและคนที่ให้รัก

แต่ก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้..ว่าทำไมยังเหงาอยู่อีก?

นี้ไม่ใช่หรอสิ่งที่รอคอยมา3ปีเต็มๆ

คนใหม่ เพื่อลืมคนเก่า

ตอนนี้เค้าก็มาแล้ว

มายืนอยู่ข้างๆกันแล้ว แต่ทำไมถึงยัง...เหงา

ยังคงคิดถึงคนเก่าอยู่หรอ?

คิดถึงทำไมอ่ะ ทั้งๆที่เค้าไม่เคยทำอะไรให้เราสบายใจได้ซักครั้ง

คิดถึงทำไมอ่ะ ทั้งๆที่เค้าไม่เคยให้เกียรติเราแม้แต่นิดเดียว

คิดถึงทำไมอ่ะ ในเมื่อรุทั้งรุว่าคำที่ออกมาจากปากเค้า เปนเพียงแค่...ลมปากที่ไร้น้ำหนัก

คิดถึงทำไม ทำไมไม่รุจักห้ามใจ

ตอนนี้เหมือนเราอยู่กันคนละโลก

จะไปบีบคอ ขู่ให้มันกลับมาเปนเพื่อนกันเหมือนเดิม ก็คงไม่ได้

เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว

ไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้วจิงๆ...

คนที่ยืนอยู่ข้างๆเราตอนนี้ต่างหากที่ควรจะใส่ใจ

ตอบแทนความรักให้เค้าอย่างที่เค้าให้เราบ้าง

หรือหัวใจมันชินชา ไม่รุสึกอะไรกับความรักเสียแล้ว

ถ้าทำแบบนั้น จะดึงคนที่ไม่ผิดมาเจ็บทำไม

นี้เราคิดอะไรอยู่... ทำอะไรอยู่...

ถ้าวันนึงคุนต้องเจ็บเราก็คง..ไม่มีหน้าไปเจอใครแล้ว

เพื่อนๆก็คงด่าเราใช่มั้ยว่าทำไมต้องทำร้ายคุน

คุนคนที่รักเราโดยไม่มีเงื่อนไข

คุนที่ให้ใจกับเราอย่างบริสุทธิ์

คุนที่เอาใจใส่ดูแลเรา

คุนที่ไม่เคยปล่อยให้เราต้องยืนคนเดียว

เราคงตอบได้แค่คำเดียว

เราอาจจะไม่มีสิทธิรักใครจิงๆนะแหล่ะ

PS.

+ ยังต้องเหงาไปอีกนานแค่ไหน...

ไม่เจอมานานแล้วนะไอโรคจิตจวยๆเนี้ย

อาจจะเราผิดเองหรือเป่าหว่า

ที่ที่ยืนก็มีตั้งเยอะไม่ไปยืน

เจ๋อมายืนใกล้ๆมันซะอย่างนั้น

ยืนไปได้ซักพัก เอาละ มันเริ่มใกล้เข้า ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

จนไอนั้นอ่ะ... อี้ยยย มันมาโดนก้นเรา

คือแบบหยึ๋ยยย ทีแรกก็คิดในแง่ดี

กระเป๋าแม่งอาจจะบังเอิญมาโดนเรา

แต่ มันจะโดนอะไรบ่อยๆวะ

ที่ก็มีไม่เขยิญออกไปอีก

เราก็ขยับหนีเข้าไปข้างไหนอีก

มันก็ยังจะตามมาอีก

เริ่มแน่ใจและว่าไอเลวนี้มันโรคจิตจิงๆ

รถก็ติด อารมณ์ก็ไม่ดีและ

หน้าเริ่มเบะ ตาเริ่มขวาง555+

จะกลายร่างป่าววะกุ

กระดุกกระดิกจนมันเริ่มถอยๆไปบ้างและ

พอได้ที ก็หลบฉากออกไปตรงที่มันว่างๆเลย

แต่ก็เหมือนไปโยนขี้ให้พี่สาวคนสวยที่ยืนข้างๆ

เพราะไอเลวนี้มันก็ไปแซะพี่เค้าต่อ

คือแบบ นึกออกป่ะ

ที่ว่างก็พอมี

มันเปนผู้ชาย แขนก็ยาว

มันจะยืนห่างๆหน่อยไม่ได้รึไงฟ่ะ

พี่สาวคนนั้นก็เริ่มเบนออกๆเหมือนกับเราเลย

จนพี่แกคงสุดทนจิงๆอ่ะ

เดินไปซะไกลเลย เหอๆ

เราถามหน่อยดิว่าถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้

คุนจะทำยังไง โวยวายเลยมั้ย

แต่ที่เราไม่กล้าโวยวายเพราะกลัวจับไม่ได้อ่ะ

แบบไม่คาหนังคาเขามันคงไม่ยอมรับอยู่ดี

พูดแล้วขนลุก อี้ยยยยยยย

ก็ไม่ได้คิดอะไร กะจะไปอุดหนุนจิงๆ

แล้วก็ไม่ผิดหวัง อร่อยดี..

เมนูไทยธรรมาดาๆแต่ใช้ของแบบ..ดีอ่ะ

ปกติเราไม่กินมะเขือ แต่วันนี้เรายอมกินเลย

เขียวหวานทะเลน้ำขลุกขลิกๆ ราดข้าว หื้ม..นึกถึงก็น้ำลายแระ

แต่ดันได้ของแถมเปนความไม่สบายใจกลับมาแทน

เพื่อนก็เล่าเรื่องของแฟนเก่าให้ฟังง่ะ

ก็แบบ..แฟนเก่ามันยังคงโกรธๆกับเรื่องที่ผ่านมาอยู่

แล้วไปลงกับคนที่เราคบอยู่

เหมือนไซโคตลอดเวลา

เรารุว่าคุนยังโกรธแล้วอาจจะเกลียดเราด้วยซ้ำ

แต่อย่าไปทำคนที่เค้าไม่ผิดได้ป่ะ

อยากด่าอยากว่ามาลงที่เราดิ

เรารับเอง...

ถ้าการที่เราเปลี่ยนไปรักใครใหม่ทั้งๆที่เราโง่งมกับคุนมา3ปีเต็ม มันผิดนัก

ก็มาด่าเราเหอะ

แต่เราขออย่างได้ป่ะ..

ขอให้คุนช่วยลองคิดดู

ที่ผ่านมา..คุนไม่เคยสนใจใยดีเราเลย

เรายอมยืนที่เดิมแม้คุนจะมีใคร

เราไม่เคยไปไหน คุนมองกลับมาคุนก็เหน

เราไม่เคยทิ้งคุนเวลาคุนต้องการกัน

แล้วสิ่งที่คุนตอบแทนเรากลับมา มันคืออะไร?

มาวันนี้ เราเจอคนที่พร้อมจะรักเราบ้างเหมือนกัน

แล้วคุนจะรั้งเราไว้เพื่ออะไร?

รุมาว่าปีหน้าคุนก็จะบวชแล้ว

อโหสิให้เรากับเรื่องที่ผ่านๆมาด้วย

เราก็ขออโหสิให้คุนกับทุกเรื่องที่ผ่านมาด้วยเหมือนกัน

ยังคงหวังว่าเราจะยังคงเปนเพื่อนกันได้

อาจจะไม่ใช่วันนี้ อาจจะ10ปี20ปี

แต่หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะกลับมาสู้จุดเริ่มต้นที่เราเคยเปนมา

จุดที่เราเรียกคุน และ คุนเรียกเราว่า "เพื่อน" ได้อย่างเต็มปาก

แล้วสำหรับคุนแม็ก

ขอบคุณนะคะที่ไม่หวั่นไหวไปกับเรื่องที่เจอ

ขอบคุณนะคะที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อกัน

ขอบคุณนะคะที่วันนี้ยังยืนอยู่ตรงนี้

เราสัญญญา เราจะตอบแทนความรักที่คุณมีให้ด้วยความเชื่อใจแบบที่คุนให้เรามาโดยตลอด

วันนี้ไม่ขอพูดคำว่า รักคุน

แต่วันนึงวันที่เราทั้งสองคนผ่านทุกอย่างผ่านทั้งเรื่องร้ายและดีไปด้วยกัน

วันที่แม้แต่จะนอนก็ไม่อาจลืมหน้าคุนได้

วันนั้น เราจะไม่ให้คุนไปไหนเลยแหล่ะ

แต่เราว่าวันเนี้ย คุนบอกอะไรเราสักอย่างก่อนดีม่ะ

คุนจะคุยกับเราไปเรื่อยๆอย่างนี้ตลอดไปรึไง

จะคบกันมั้ย แฟนน่ะจะเปนรึป่าว

ชั้นน่ะญ.ไทยนะยะ

ให้บอกก่อนก็เกรงว่า  จะไม่นำพา

  วันเกิดปีนี้ไม่ขออะไรมาก ขอแค่คุนยืนอยู่ข้างๆกันก็พอ 

ความจิงกลัวหนังผีชิบเป๋ง

แต่คราวนี้มีคนชวนไป

ก็แบบ...ไปก็ได้วะ

ไม่ได้เจอกันมานานมากแล้ว

อันที่จิงก็หาเรื่องอยากเจออ่ะแหล่ะ555+

แล้วก็ได้เรื่องเลย..

เครียดตั้งแต่หน้าโรงแล้วไง กุต้องดูจิงๆหรอว้า..

แล้วพอหนังเริ่มไปได้หน่อย

ขาเริ่มขยับขึ้นมาอยู่บนเก้าอี้

มือเริ่มยกมาบังหน้า ดูลอดนิ้วเอา

แล้วพอผีโผล่มาก็หลับตาปี๋เลย..#_#;;

ไม่ดูเว้ย เด๋วติดตาทำไง

ยิ่งนอนคนเดียวอยู่ด้วย

แล้วเรื่องนี้ไปได้มีผีแค่ตัวเดียว มากันเต๊มเลย

โอ๊ย...หัวใจฉันจะวายตั้งแต่2แพร่งแรกแระ

จนมาแพร่งสุดท้าย ตอนของพลอยอ่ะ

แทบไม่ได้ดูเลย

ทีแรกแค่เอามือปิดตา ตอนนี้อุดหูด้วย

เสียงพลอยแม่งหลอนจิตเจงๆ

ก็เลยสำเร็จโทษไอคนนั่งข้างๆไป

ชวนชั้นมาดูแต่แกเอากล่องป็อปคอร์นปิดหน้าเราะ หา!!

อยากดูนักก็เบิ่งตาดูชัดๆเซ่

อยากจาบีบคอมันให้ตายคามือจิงๆแต่ก็กลัวเปนแพ่งที่5

ไม่เอาๆ แค่นี้ก็แย่แล้ว เหอๆ

เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงบอกว่าหนังผีต้องมาดูกะคนรัก

ก็ผีโผล่มาทีกะสะดุ้งเข้าหากันที

ถ้ายิ่งข้างๆไม่มีใครนี้หนักเลย

กลัวไงว่าจะมีคนโผล่มานั่งข้างๆกุป่าวว้า

กระแซะหนักเลย

ตอนแรกๆก็อาจจะเขินกันดี

หนังจบนี้สนิทกันเลย555+

เรื่องนี้ ซาวน์แรงทั้งเรื่อง

กระตุกทั้งเรื่องเลย

คุนแม็กบอกว่า พอผีเริ่มออก ตัวเราจะเริ่มสั่นงั่กๆ

แล้วพอโผล่มาก้มหน้าก้มตาหลับตาปี๋อย่างเดวเรย

เสียดายตังค่าหนังมั้ยเนี้ย แทบไม่ได้ดูเลย555+

มายบอกว่าอาการหนักกว่ามายเยอะเลย

รายว้า...เสียฟอร์มเปนบ้า แพ้อิมายได้ไงเนี้ย

แต่ก็เปนการดูหนังที่..มีความสุขดีนะ55+

แหลจิงๆกุ โดดงานมาดูหนังกับผุชายเนี้ย

แล้วก็รอจักรมา เปรมมา

ทีแรกว่าจะกินสเต็กเกษตรแต่ดันหาที่จอดรถไม่ได้

ก็เลยไปกินโมรอคโคแถวร.ร.กัน

อิเปรมกะจักรก็แหลกันไปตลอดทาง

เล่นกันจนกินไม่เสร็จซะทีอ่ะ

เราก็แม็กก็ตกเปนเป้า

แกล้งกุกันจังนะเมิง..

สรุปว่าเมื่อวานมีความสุขจัง อิอิ (,,,@_@,,,)

คิดถึงคุนแม็กดั้ว //*-*//

เปรมถามว่าตอนนี้เปนไงบ้าง

คำตอบตรงใจดี...

ตอบตามตรงว่ะ

ตอนนี้ก็ดี แต่วันหน้า..

กลัวความเปนคนดีของแม็ก

ก็รุนี้ ผู้ญ.ชอบคนเลว-*-

กลัวตัวเองจะทำร้ายแม็ก

แต่มันก็ยังไม่ถึงนี้นะ

วันนี้ทำให้ดีที่สุดก็คงพอแล้ว^o^//

+มิลค์ก็ไม่รุว่ามิลค์หวังจากแม็กมากไปจนทำให้แม็กอึดอัดรึป่าว

+แต่บางที มันก็เหมือนทุกอย่างมันค้างคาจิง

+มิลค์ไม่รุเลยว่าเราเป็นอะไรกัน

+ไม่ใช่ว่าแม็กไม่ใส่ใจ แม็กเทคเค้าดีมาเสมอ

+แต่บางทีแม็กก็ปล่อยให้เค้าเหงา..

+ก็รุว่าแม็กไม่ได้ไปไหน ไปทำอะไร

+ก็แค่อยู่กับเพื่อน..

+เราคงง้องแง้งมากไปจิงๆ

+แต่แม็กก็ควรสังเกตเหนบ้าง เค้าก็อยากให้มีคนมาง้อเหมือนทีแม็กอยากเหมือนกันอ่ะแหล่ะ

3 ปี ที่ชีวิตมีแต่จั๊ว..

3 ปี ที่ต้องฝืนยิ้มแม้จะทุกข์เพียงใด

3 ปี ที่จั๊วทิ้งๆขว้างกัน

3 ปี ที่ไม่สามรถเดินไปจากจุดนั้นได้

        จุดที่...จั๊วมองมาเมื่อไหรก็คงจะเห็น

        จุดที่...ทำให้จั๊วคิดว่าเราเปนของตาย กลับมาเมื่อไหร ก็คงมีค่าเท่ากัน

        จุดที่...ต้องเดินทำหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่ก็รู้ดีอยู่แก่ใจ

แต่พวกคุน...แรกแย้มมมม คุนไม่เคยไปไหน คุนยังอยู่ข้างๆเราเสมอ

แม้เราจะล้ม จะรัก จะโง่ งี่เง่า สารพัดจะเปน แต่คุนก็ไม่เคยเดินหนีไปไหน

ขอบคุณจิงๆจากใจ

                  มาวันนี้ วันที่มีทางเดินใหม่

                  เราไม่อาจมั่นใจได้เลยว่าจะเปนยังไง

                  เพราะเราต่างก็พิสูจน์กันมาแล้วว่า คนที่น่าเชื่อที่สุด

                  ในที่สุดแล้วก็ไม่สามารถเชื่อได้อยู่ดี

                  ความผิดหวังในอดีตได้ทำลายความเชื่อมั่นไปซะหมดสิ้น

                  แต่วันนี้... จะลองเชื่อดูสักครั้ง

                  จะเชื่อมั่นในตัวเองสักครั้ง

                  ว่าคนอย่างเรา...ก็คงจะมีความรักได้อย่างใครๆเขา

คุนแม็ก...อยู่ข้างๆกันนะ อย่าไปไหน อยู่ให้เราได้เรียนรู้การรักใครสักคน ที่นอกเหนือจากตัวเอง ครอบครัว แรกแย้ม...

สักวันหนึ่งเราคงจะบอกรักคุนได้อย่างเต็มปากเต็มคำ แต่มันคงต้องใช้เวลา... รอกันนะ อย่าเพิ่งหนีไปไหน

แต่อย่างหนึ่งที่อยากบอกตอนนี้ ขอบคุณนะคะ ที่เดินเข้ามา

                ขอบคุณนะคะ ที่ละลายความเหงาที่มันเกาะหัวใจเรามานานเหลือเกิน

                ขอบคุณนะคะ ที่วันนี้ยังยืนอยู่ตรงนี้

          แล้ววันหนึ่ง เราจะตอบแทนความรัก ความเชื่อใจที่คุนมีให้ด้วยความรัก ความเชื่อมั่นของเรา...

**แรกแย้ม**