ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
สำหรับกำลังใจที่ให้กัน
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ
ไม่มาไม่เป็นไรเว้ย
เป็นห่วงกัน
ก็ยังโอเค
ที่มาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
การเรียนต้องมาก่อนอยู่แล้ว
แล้วก็ใช่ว่าพวกมึงทิ้งขว้างกุ
มึงก็ยังโทรมาหา
ถามว่าเปนไงบ้าง
แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับกุ
สำหรับคนที่ไม่รุ
ที่กุไม่ได้โทรไปบอก
ขอโทดทีว่ะ
ยุ่งๆจิงๆ
ขอบคุณมึงมากๆ...แนน มาไม่ทันไม่เป็นไร รุสึกดีจิงๆ ที่อย่างน้อยมึงก็มา
ถามว่าเปนไง แม้มึงจะขนอีพี่พงษ์มาด้วยก็ตาม
555+ ฝากถามมันด้วยนะ เจ็บมั้ยจ้ะ
สมน้ำหน้าใครให้มาทำต่อหน้าต่อตา นี้ยังน้อยนะเจอกุ
เจออีเปรมแล้วจะหนาว
ขอบคุณ...แฟง ที่เป็นธุระบอกต่อเพื่อนๆให้
และทุกความกวนตีนของมึงทำให้กุยิ้มได้เสมอ
ฝากขอบคุณเต่าน้อยด้วย ที่มานั่งยิ้ม
บอกมันด้วยนะ
ระวังโดนเด็กหลอก 555+
ขอบคุณ...นิกข์ แป้ง มากันเกือบทุกวันเลย แท้งส์มากๆ
รักพวกมึงโคตรๆ
ฝากบอกแม่ด้วยนะนิกข์ ขอบคุณมากๆคะ
วันหลังจะไปรบกวนอีกน่า
ขอบคุณ...ชี่ สำหรับทุกน้ำใจ ทุกคำปลอบใจ
ขอบคุณ...ที่รับฟังทุกครั้งที่กุพล่าม
ขอบคุณ...โมส ดีใจ ได้เจอมึงซะที รักมึงน่า
ขอบคุณ...เหลี่ยมน้อย ที่มา(กวนตีน)
น้ำส้มอยากแดกไปซื้อเองนะ
เห็นพ่อกุแล้ว เป็นไงบ้าง พ่อกุหล่อมั้ย
ขอบคุณ...อูน อุ้ย ดีใจมากๆ คิดไม่ถึงว่าพวกมึงจะมา
แม่บอกว่าอุ้ยน่ารักมาก แต่อูนแม่โนคอมเมนท์นะ 555+
ขอบคุณ...เปรม ไม่ว่าเราจะห่างกันแค่ไหน
มองกลับมาเมื่อไหรมึงก็ยังอยู่ข้างกุเสมอ
ขอบคุณ...เอ๋ ต้อม รักมึงว่ะเพื่อน
ใกล้ไกล พวกมึงก็ยังมา
ขอบคุณ...หมู ตอง แจ๋น มาไม่ได้ไม่เป็นไร
แค่มึงโทรมากุก็ดีใจจะแย่แล้ว
ขอบคุณทุกความเป็นห่วงของเพื่อนทุกคน
ขอบคุณ...เหตุการณ์ครั้งนี้
ที่ทำให้กุพิสูจน์ได้ว่า
ใครคือเพื่อนแท้
สำหรับกุ
เพื่อน..ไม่จำเป็นต้องมาคอยอยู่ใกล้ๆกุ
ทุกครั้งที่กุเจ็บ
แค่มึงรู้แล้วเป็นห่วงกุ
แค่นั้นก็พอใจ
ซึ้งใจจิงๆกับการกระทำของใครบางคน
กุไม่เคยขอมากไปกว่า
เพื่อน
ขอน้อยมากจิงๆ
แต่มึงก็ไม่เคยให้กุได้แม้แต่คำว่าเพื่อน
วันนี้กุคงไม่ลืมมึงหรอก
ไม่ว่าจะนานเท่าไหร ก็คงไม่ลืม
เก็บเรื่องของมึง ไว้นึกเล่นก็ดี
เวลาว่างๆ ก็ลองนึกหน้ามึงขึ้นมา
คงตลกดี
กุในวันนี้คงเด็กน่าดู
ยึดติดกับความรักที่มองไม่เห็น
ยึดติดกับอดีตที่มันทำร้ายใจกุเองตลอดเวลา
ช่วงชีวิตกุช่วงหนึ่งเหมือนหนังตลกเลวๆสักเรื่อง
ที่ผู้เล่นคนหนึ่ง อาจเล่นไปตามบทบาทที่ได้รับ
แต่ผู้เล่นอีกคน กลับอินกับการแสดง
เอาใจทั้งใจ เอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกกับผู้เล่นอีกคน
เพียงเพราะคิดว่าเมื่อได้ลองเล่นแล้ว
ก็จะทำให้ดีที่สุด
บทของหนังเรื่องนี้
อาจตลก
อาจเลวร้าย
อาจเจ็บปวด
อาจจะต้องเสียน้ำตา
แต่กุจะจำไว้เสมอว่ามันเคยเกิดขึ้น
บาดแผลยังทิ้งรอยอยู่เสมอ
แต่วันนี้มันเป็นเพียง เรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ขอบคุณนะคะ
ถ้าพระเจ้าอยากดูเรื่องตลก
เราคงได้พบกันอีก
ลาก่อน
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
สำหรับกำลังใจที่ให้กัน
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ
ไม่มาไม่เป็นไรเว้ย
เป็นห่วงกัน
ก็ยังโอเค
ที่มาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
การเรียนต้องมาก่อนอยู่แล้ว
แล้วก็ใช่ว่าพวกมึงทิ้งขว้างกุ
มึงก็ยังโทรมาหา
ถามว่าเปนไงบ้าง
แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับกุ
สำหรับคนที่ไม่รุ
ที่กุไม่ได้โทรไปบอก
ขอโทดทีว่ะ
ยุ่งๆจิงๆ
ขอบคุณมึงมากๆ...แนน มาไม่ทันไม่เป็นไร รุสึกดีจิงๆ ที่อย่างน้อยมึงก็มา
ถามว่าเปนไง แม้มึงจะขนอีพี่พงษ์มาด้วยก็ตาม
555+ ฝากถามมันด้วยนะ เจ็บมั้ยจ้ะ
สมน้ำหน้าใครให้มาทำต่อหน้าต่อตา นี้ยังน้อยนะเจอกุ
เจออีเปรมแล้วจะหนาว
ขอบคุณ...แฟง ที่เป็นธุระบอกต่อเพื่อนๆให้
และทุกความกวนตีนของมึงทำให้กุยิ้มได้เสมอ
ฝากขอบคุณเต่าน้อยด้วย ที่มานั่งยิ้ม
บอกมันด้วยนะ
ระวังโดนเด็กหลอก 555+
ขอบคุณ...นิกข์ แป้ง มากันเกือบทุกวันเลย แท้งส์มากๆ
รักพวกมึงโคตรๆ
ฝากบอกแม่ด้วยนะนิกข์ ขอบคุณมากๆคะ
วันหลังจะไปรบกวนอีกน่า
ขอบคุณ...ชี่ สำหรับทุกน้ำใจ ทุกคำปลอบใจ
ขอบคุณ...ที่รับฟังทุกครั้งที่กุพล่าม
ขอบคุณ...โมส ดีใจ ได้เจอมึงซะที รักมึงน่า
ขอบคุณ...เหลี่ยมน้อย ที่มา(กวนตีน)
น้ำส้มอยากแดกไปซื้อเองนะ
เห็นพ่อกุแล้ว เป็นไงบ้าง พ่อกุหล่อมั้ย
ขอบคุณ...อูน อุ้ย ดีใจมากๆ คิดไม่ถึงว่าพวกมึงจะมา
แม่บอกว่าอุ้ยน่ารักมาก แต่อูนแม่โนคอมเมนท์นะ 555+
ขอบคุณ...เปรม ไม่ว่าเราจะห่างกันแค่ไหน
มองกลับมาเมื่อไหรมึงก็ยังอยู่ข้างกุเสมอ
ขอบคุณ...เอ๋ ต้อม รักมึงว่ะเพื่อน
ใกล้ไกล พวกมึงก็ยังมา
ขอบคุณ...หมู ตอง แจ๋น มาไม่ได้ไม่เป็นไร
แค่มึงโทรมากุก็ดีใจจะแย่แล้ว
ขอบคุณทุกความเป็นห่วงของเพื่อนทุกคน
ขอบคุณ...เหตุการณ์ครั้งนี้
ที่ทำให้กุพิสูจน์ได้ว่า
ใครคือเพื่อนแท้
สำหรับกุ
เพื่อน..ไม่จำเป็นต้องมาคอยอยู่ใกล้ๆกุ
ทุกครั้งที่กุเจ็บ
แค่มึงรู้แล้วเป็นห่วงกุ
แค่นั้นก็พอใจ
ซึ้งใจจิงๆกับการกระทำของใครบางคน
กุไม่เคยขอมากไปกว่า
เพื่อน
ขอน้อยมากจิงๆ
แต่มึงก็ไม่เคยให้กุได้แม้แต่คำว่าเพื่อน
วันนี้กุคงไม่ลืมมึงหรอก
ไม่ว่าจะนานเท่าไหร ก็คงไม่ลืม
เก็บเรื่องของมึง ไว้นึกเล่นก็ดี
เวลาว่างๆ ก็ลองนึกหน้ามึงขึ้นมา
คงตลกดี
กุในวันนี้คงเด็กน่าดู
ยึดติดกับความรักที่มองไม่เห็น
ยึดติดกับอดีตที่มันทำร้ายใจกุเองตลอดเวลา
ช่วงชีวิตกุช่วงหนึ่งเหมือนหนังตลกเลวๆสักเรื่อง
ที่ผู้เล่นคนหนึ่ง อาจเล่นไปตามบทบาทที่ได้รับ
แต่ผู้เล่นอีกคน กลับอินกับการแสดง
เอาใจทั้งใจ เอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกกับผู้เล่นอีกคน
เพียงเพราะคิดว่าเมื่อได้ลองเล่นแล้ว
ก็จะทำให้ดีที่สุด
บทของหนังเรื่องนี้
อาจตลก
อาจเลวร้าย
อาจเจ็บปวด
อาจจะต้องเสียน้ำตา
แต่กุจะจำไว้เสมอว่ามันเคยเกิดขึ้น
บาดแผลยังทิ้งรอยอยู่เสมอ
แต่วันนี้มันเป็นเพียง เรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ขอบคุณนะคะ
ถ้าพระเจ้าอยากดูเรื่องตลก
เราคงได้พบกันอีก
ลาก่อน
วันนี้
กุเลือกที่จะหนี
(อีกแล้ว-*-)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เราพยายามเข้าใจ
ในสิ่งที่อ้วนเป็น
เราเข้าใจและรับได้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
ก็ต้องยอมรับ
ว่าใจเรา
ไม่ได้คิดกับอ้วนแค่เพียง"เพื่อน"
อย่างที่เราบอกใครๆอีกต่อไป
ถ้าเราห้ามใจตัวเองได้คงดี
เมื่อเป็นแบบนี้
มันจึงทำให้เจ็บ
ทุกครั้งที่อ้วนไม่สนใจ
ไม่ใช่ความผิดของแกเลย
เรายอมรับที่จะอยู่ตรงนี้เอง
ที่ผ่านมา
ที่ยังอยู่
เพราะคิดว่าทนไหว
แต่วันนี้
มันพอแล้วจิงๆ
ยอมแพ้แล้ว
ทะเลาะกันทีไร
เราเรียนไม่รู้เรื่องทุกที
ซึ่งไม่ดีกับตัวเราเลย
สิ่งที่ตอนนี้ต้องทำ
ต้องทุ่มมาเป็นอันดับ 1
คือ
เรียน
เรียนให้จบ
เรียนให้รอด
ไม่งั้น
คงเป็นกุเองที่จะไม่รอด
นิกข์บอกว่า ถ้ามึงเหนื่อยก็พอเหอะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้
คือ เรียน
หน้าที่ของกุ ไม่ใช่แค่..
น่าจะได้ แต่มันเป็น ต้องได้
ซึ่งกุคิดว่ากุคงทำไปพร้อมๆกับการดูแลใครสักคน
ที่อยู่ไกลจากกุเหลือเกิน
ไม่ได้
คงบอกได้เพียงแค่ว่า
เราขอโทด
ขอโทดที่วันนี้อยู่ต่อไปไม่ไหว
ขอโทดที่อยู่ที่เดิมไม่ได้
ขอโทดที่เป็นเหมือนเดิมไม่ได้
ขอโทดที่ใช้วิธีหนีที่เฮี้ยมากๆ
ขอโทด ถ้าที่ผ่านมาทำอะไรให้เคือง
ขอโทดที่ชอบว่าแกว่าทำตัวเป็นเด็ก
แต่ตัวเองกลับมาทำเอง
ขอโทดจิงๆว่ะ
วันนี้
อยากรุมากมาย
ว่าแกเป็นไงบ้าง
เพิ่งถอดเฝือกมา
หมอว่าไงถึงยอมให้เอาออกก่อน
ใครพาไปหาหมอ
เจ็บข้อเท้ามั้ย
กินข้าวยัง
กินกับอะไร
อิ่มมั้ย
ตอนนี้ยังต้องกินยาอยู่ป่าว
ใส่เสื้อนอนรึป่าว
เด๋วเป็นปอดบวมนะ
เมื่อคืนนอนหลับดีมั้ย
ไปมหาลัยมารึป่าว
เจอเพื่อนๆว่าไง
เพื่อนเทคดีมั้ย
ไปมหาลัยวันนี้เรียนอะไรบ้าง
วันนี้เจออะไรมาบ้าง
กลับบ้านยังไง
ลำบากมั้ย
เพิ่งผ่าเฝือกมา
แรกๆอาจยังไม่ชิน
ได้ไปเลี้ยงฉลองเอาเฝือกออกมารึป่าว
ไปกินไรมาหล่ะ
หนุกมั้ย
จะกลับไปเล่นบอลเลยรึป่าว
วันนี้เรียนรู้เรื่องมั้ย
วันนี้เจอพี่ด๊ะมั้ย
พี่ดาวหล่ะ เจอป่าว
เสาร์นี้จะไปสังสรรค์ไหนกัน
คิดถึงเค้ามั้ย
ยังต้องการเค้าอยู่รึป่าว
อยากถาม
อยากรู้
แต่คงไม่มีวันได้คุยกันอีกแล้ว
ใช่มั้ย
ไม่กล้าโทรไป
ไม่มีหน้าโทรไปอีกแล้ว
เกลียดกันแล้วอ่ะดิ
ขอโทดอีกที
สิ่งที่เราทำ
มิลค์ยังคิดอยู่ทุกวัน
ว่ามันอาจจะผิดจิงๆก็ได้นะ
มิลค์ไปแย่งของๆใครมารึป่าว
เมื่อคืนนู้น
มิลค์ฝันว่า
อ้วนกลับซาจี้มาคืนดีกันแหละ
ดูแลตัวเองดีๆนะ
เพิ่งผ่าเฝือกมาอย่าเพิ่งซ่าหล่ะ
ตอนนี้ไม่มีคนคอยกวนใจ
ไม่มีคนคอยเซ้าซี้แล้ว
ดีใจมั้ย
ฝากหวัดดีพี่ดาวด้วย
แซวสาวได้สมใจแล้ว
ถ้าชอบเตย หรือ ระยองฮิ อะไรนั้นจิงๆ
ก็สู้ๆนะ
อย่าคิดมากนะ
ผมหงอกเต็มหัวแล้ว
ไม่มีใครมานั่งหาให้แล้วนะ
อย่ากินตอนดึกๆหล่ะ
ห้ามใจบ้าง
รู้ว่าไส้ตรง
แต่มากๆเข้าก็อ้วนได้เหมือนกันหล่ะวะ
ขอบคุณที่ชวนไปข้าวสาร
ขอบคุณที่เลี้ยงสเต๊ก ข.ส.
อร่อยมากๆ
ขอบคุณที่เลี้ยงฮัจจิในวันเกิด
แม้อ้วนจะจำไม่ได้ก็ตามว่าเป็นวันเกิดเค้า
ขอบคุณที่ทำตัวน่ารักๆ
ขอบคุณจากใจ
ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง
ปล.
การ์ดอ่ะ
ห้ามลืมเด็ดๆเลยนะ
อยากบอกว่ารัก
รักครั้งสุดท้าย
ก่อนที่เราจะต้องบอกลา
ลืมบอกอ้วนไปอย่าง
รักว่ะ
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
สำหรับกำลังใจที่ให้กัน
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ
ไม่มาไม่เป็นไรเว้ย
เป็นห่วงกัน
ก็ยังโอเค
ที่มาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
การเรียนต้องมาก่อนอยู่แล้ว
แล้วก็ใช่ว่าพวกมึงทิ้งขว้างกุ
มึงก็ยังโทรมาหา
ถามว่าเปนไงบ้าง
แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับกุ
สำหรับคนที่ไม่รุ
ที่กุไม่ได้โทรไปบอก
ขอโทดทีว่ะ
ยุ่งๆจิงๆ
ขอบคุณมึงมากๆ...แนน มาไม่ทันไม่เป็นไร รุสึกดีจิงๆ ที่อย่างน้อยมึงก็มา
ถามว่าเปนไง แม้มึงจะขนอีพี่พงษ์มาด้วยก็ตาม
555+ ฝากถามมันด้วยนะ เจ็บมั้ยจ้ะ
สมน้ำหน้าใครให้มาทำต่อหน้าต่อตา นี้ยังน้อยนะเจอกุ
เจออีเปรมแล้วจะหนาว
ขอบคุณ...แฟง ที่เป็นธุระบอกต่อเพื่อนๆให้
และทุกความกวนตีนของมึงทำให้กุยิ้มได้เสมอ
ฝากขอบคุณเต่าน้อยด้วย ที่มานั่งยิ้ม
บอกมันด้วยนะ
ระวังโดนเด็กหลอก 555+
ขอบคุณ...นิกข์ แป้ง มากันเกือบทุกวันเลย แท้งส์มากๆ
รักพวกมึงโคตรๆ
ฝากบอกแม่ด้วยนะนิกข์ ขอบคุณมากๆคะ
วันหลังจะไปรบกวนอีกน่า
ขอบคุณ...ชี่ สำหรับทุกน้ำใจ ทุกคำปลอบใจ
ขอบคุณ...ที่รับฟังทุกครั้งที่กุพล่าม
ขอบคุณ...โมส ดีใจ ได้เจอมึงซะที รักมึงน่า
ขอบคุณ...เหลี่ยมน้อย ที่มา(กวนตีน)
น้ำส้มอยากแดกไปซื้อเองนะ
เห็นพ่อกุแล้ว เป็นไงบ้าง พ่อกุหล่อมั้ย
ขอบคุณ...อูน อุ้ย ดีใจมากๆ คิดไม่ถึงว่าพวกมึงจะมา
แม่บอกว่าอุ้ยน่ารักมาก แต่อูนแม่โนคอมเมนท์นะ 555+
ขอบคุณ...เปรม ไม่ว่าเราจะห่างกันแค่ไหน
มองกลับมาเมื่อไหรมึงก็ยังอยู่ข้างกุเสมอ
ขอบคุณ...เอ๋ ต้อม รักมึงว่ะเพื่อน
ใกล้ไกล พวกมึงก็ยังมา
ขอบคุณ...หมู ตอง แจ๋น มาไม่ได้ไม่เป็นไร
แค่มึงโทรมากุก็ดีใจจะแย่แล้ว
ขอบคุณทุกความเป็นห่วงของเพื่อนทุกคน
ขอบคุณ...เหตุการณ์ครั้งนี้
ที่ทำให้กุพิสูจน์ได้ว่า
ใครคือเพื่อนแท้
สำหรับกุ
เพื่อน..ไม่จำเป็นต้องมาคอยอยู่ใกล้ๆกุ
ทุกครั้งที่กุเจ็บ
แค่มึงรู้แล้วเป็นห่วงกุ
แค่นั้นก็พอใจ
ซึ้งใจจิงๆกับการกระทำของใครบางคน
กุไม่เคยขอมากไปกว่า
เพื่อน
ขอน้อยมากจิงๆ
แต่มึงก็ไม่เคยให้กุได้แม้แต่คำว่าเพื่อน
วันนี้กุคงไม่ลืมมึงหรอก
ไม่ว่าจะนานเท่าไหร ก็คงไม่ลืม
เก็บเรื่องของมึง ไว้นึกเล่นก็ดี
เวลาว่างๆ ก็ลองนึกหน้ามึงขึ้นมา
คงตลกดี
กุในวันนี้คงเด็กน่าดู
ยึดติดกับความรักที่มองไม่เห็น
ยึดติดกับอดีตที่มันทำร้ายใจกุเองตลอดเวลา
ช่วงชีวิตกุช่วงหนึ่งเหมือนหนังตลกเลวๆสักเรื่อง
ที่ผู้เล่นคนหนึ่ง อาจเล่นไปตามบทบาทที่ได้รับ
แต่ผู้เล่นอีกคน กลับอินกับการแสดง
เอาใจทั้งใจ เอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกกับผู้เล่นอีกคน
เพียงเพราะคิดว่าเมื่อได้ลองเล่นแล้ว
ก็จะทำให้ดีที่สุด
บทของหนังเรื่องนี้
อาจตลก
อาจเลวร้าย
อาจเจ็บปวด
อาจจะต้องเสียน้ำตา
แต่กุจะจำไว้เสมอว่ามันเคยเกิดขึ้น
บาดแผลยังทิ้งรอยอยู่เสมอ
แต่วันนี้มันเป็นเพียง เรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ขอบคุณนะคะ
ถ้าพระเจ้าอยากดูเรื่องตลก
เราคงได้พบกันอีก
ลาก่อน
วันนี้
กุเลือกที่จะหนี
(อีกแล้ว-*-)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เราพยายามเข้าใจ
ในสิ่งที่อ้วนเป็น
เราเข้าใจและรับได้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
ก็ต้องยอมรับ
ว่าใจเรา
ไม่ได้คิดกับอ้วนแค่เพียง"เพื่อน"
อย่างที่เราบอกใครๆอีกต่อไป
ถ้าเราห้ามใจตัวเองได้คงดี
เมื่อเป็นแบบนี้
มันจึงทำให้เจ็บ
ทุกครั้งที่อ้วนไม่สนใจ
ไม่ใช่ความผิดของแกเลย
เรายอมรับที่จะอยู่ตรงนี้เอง
ที่ผ่านมา
ที่ยังอยู่
เพราะคิดว่าทนไหว
แต่วันนี้
มันพอแล้วจิงๆ
ยอมแพ้แล้ว
ทะเลาะกันทีไร
เราเรียนไม่รู้เรื่องทุกที
ซึ่งไม่ดีกับตัวเราเลย
สิ่งที่ตอนนี้ต้องทำ
ต้องทุ่มมาเป็นอันดับ 1
คือ
เรียน
เรียนให้จบ
เรียนให้รอด
ไม่งั้น
คงเป็นกุเองที่จะไม่รอด
นิกข์บอกว่า ถ้ามึงเหนื่อยก็พอเหอะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้
คือ เรียน
หน้าที่ของกุ ไม่ใช่แค่..
น่าจะได้ แต่มันเป็น ต้องได้
ซึ่งกุคิดว่ากุคงทำไปพร้อมๆกับการดูแลใครสักคน
ที่อยู่ไกลจากกุเหลือเกิน
ไม่ได้
คงบอกได้เพียงแค่ว่า
เราขอโทด
ขอโทดที่วันนี้อยู่ต่อไปไม่ไหว
ขอโทดที่อยู่ที่เดิมไม่ได้
ขอโทดที่เป็นเหมือนเดิมไม่ได้
ขอโทดที่ใช้วิธีหนีที่เฮี้ยมากๆ
ขอโทด ถ้าที่ผ่านมาทำอะไรให้เคือง
ขอโทดที่ชอบว่าแกว่าทำตัวเป็นเด็ก
แต่ตัวเองกลับมาทำเอง
ขอโทดจิงๆว่ะ
วันนี้
อยากรุมากมาย
ว่าแกเป็นไงบ้าง
เพิ่งถอดเฝือกมา
หมอว่าไงถึงยอมให้เอาออกก่อน
ใครพาไปหาหมอ
เจ็บข้อเท้ามั้ย
กินข้าวยัง
กินกับอะไร
อิ่มมั้ย
ตอนนี้ยังต้องกินยาอยู่ป่าว
ใส่เสื้อนอนรึป่าว
เด๋วเป็นปอดบวมนะ
เมื่อคืนนอนหลับดีมั้ย
ไปมหาลัยมารึป่าว
เจอเพื่อนๆว่าไง
เพื่อนเทคดีมั้ย
ไปมหาลัยวันนี้เรียนอะไรบ้าง
วันนี้เจออะไรมาบ้าง
กลับบ้านยังไง
ลำบากมั้ย
เพิ่งผ่าเฝือกมา
แรกๆอาจยังไม่ชิน
ได้ไปเลี้ยงฉลองเอาเฝือกออกมารึป่าว
ไปกินไรมาหล่ะ
หนุกมั้ย
จะกลับไปเล่นบอลเลยรึป่าว
วันนี้เรียนรู้เรื่องมั้ย
วันนี้เจอพี่ด๊ะมั้ย
พี่ดาวหล่ะ เจอป่าว
เสาร์นี้จะไปสังสรรค์ไหนกัน
คิดถึงเค้ามั้ย
ยังต้องการเค้าอยู่รึป่าว
อยากถาม
อยากรู้
แต่คงไม่มีวันได้คุยกันอีกแล้ว
ใช่มั้ย
ไม่กล้าโทรไป
ไม่มีหน้าโทรไปอีกแล้ว
เกลียดกันแล้วอ่ะดิ
ขอโทดอีกที
สิ่งที่เราทำ
มิลค์ยังคิดอยู่ทุกวัน
ว่ามันอาจจะผิดจิงๆก็ได้นะ
มิลค์ไปแย่งของๆใครมารึป่าว
เมื่อคืนนู้น
มิลค์ฝันว่า
อ้วนกลับซาจี้มาคืนดีกันแหละ
ดูแลตัวเองดีๆนะ
เพิ่งผ่าเฝือกมาอย่าเพิ่งซ่าหล่ะ
ตอนนี้ไม่มีคนคอยกวนใจ
ไม่มีคนคอยเซ้าซี้แล้ว
ดีใจมั้ย
ฝากหวัดดีพี่ดาวด้วย
แซวสาวได้สมใจแล้ว
ถ้าชอบเตย หรือ ระยองฮิ อะไรนั้นจิงๆ
ก็สู้ๆนะ
อย่าคิดมากนะ
ผมหงอกเต็มหัวแล้ว
ไม่มีใครมานั่งหาให้แล้วนะ
อย่ากินตอนดึกๆหล่ะ
ห้ามใจบ้าง
รู้ว่าไส้ตรง
แต่มากๆเข้าก็อ้วนได้เหมือนกันหล่ะวะ
ขอบคุณที่ชวนไปข้าวสาร
ขอบคุณที่เลี้ยงสเต๊ก ข.ส.
อร่อยมากๆ
ขอบคุณที่เลี้ยงฮัจจิในวันเกิด
แม้อ้วนจะจำไม่ได้ก็ตามว่าเป็นวันเกิดเค้า
ขอบคุณที่ทำตัวน่ารักๆ
ขอบคุณจากใจ
ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง
ปล.
การ์ดอ่ะ
ห้ามลืมเด็ดๆเลยนะ
อยากบอกว่ารัก
รักครั้งสุดท้าย
ก่อนที่เราจะต้องบอกลา
ลืมบอกอ้วนไปอย่าง
รักว่ะ
ยอมแพ้แล้ว
ซึ่งทุกสิ่ง
จากนี้กุจะตั้งใจเรียน
(..-*-..)
รักเมิง
อัพแค่นี้ก่อน
อีเอ๋แม่งเร่ง
เซ็งกะมันจิงๆ
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
สำหรับกำลังใจที่ให้กัน
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ
ไม่มาไม่เป็นไรเว้ย
เป็นห่วงกัน
ก็ยังโอเค
ที่มาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
การเรียนต้องมาก่อนอยู่แล้ว
แล้วก็ใช่ว่าพวกมึงทิ้งขว้างกุ
มึงก็ยังโทรมาหา
ถามว่าเปนไงบ้าง
แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับกุ
สำหรับคนที่ไม่รุ
ที่กุไม่ได้โทรไปบอก
ขอโทดทีว่ะ
ยุ่งๆจิงๆ
ขอบคุณมึงมากๆ...แนน มาไม่ทันไม่เป็นไร รุสึกดีจิงๆ ที่อย่างน้อยมึงก็มา
ถามว่าเปนไง แม้มึงจะขนอีพี่พงษ์มาด้วยก็ตาม
555+ ฝากถามมันด้วยนะ เจ็บมั้ยจ้ะ
สมน้ำหน้าใครให้มาทำต่อหน้าต่อตา นี้ยังน้อยนะเจอกุ
เจออีเปรมแล้วจะหนาว
ขอบคุณ...แฟง ที่เป็นธุระบอกต่อเพื่อนๆให้
และทุกความกวนตีนของมึงทำให้กุยิ้มได้เสมอ
ฝากขอบคุณเต่าน้อยด้วย ที่มานั่งยิ้ม
บอกมันด้วยนะ
ระวังโดนเด็กหลอก 555+
ขอบคุณ...นิกข์ แป้ง มากันเกือบทุกวันเลย แท้งส์มากๆ
รักพวกมึงโคตรๆ
ฝากบอกแม่ด้วยนะนิกข์ ขอบคุณมากๆคะ
วันหลังจะไปรบกวนอีกน่า
ขอบคุณ...ชี่ สำหรับทุกน้ำใจ ทุกคำปลอบใจ
ขอบคุณ...ที่รับฟังทุกครั้งที่กุพล่าม
ขอบคุณ...โมส ดีใจ ได้เจอมึงซะที รักมึงน่า
ขอบคุณ...เหลี่ยมน้อย ที่มา(กวนตีน)
น้ำส้มอยากแดกไปซื้อเองนะ
เห็นพ่อกุแล้ว เป็นไงบ้าง พ่อกุหล่อมั้ย
ขอบคุณ...อูน อุ้ย ดีใจมากๆ คิดไม่ถึงว่าพวกมึงจะมา
แม่บอกว่าอุ้ยน่ารักมาก แต่อูนแม่โนคอมเมนท์นะ 555+
ขอบคุณ...เปรม ไม่ว่าเราจะห่างกันแค่ไหน
มองกลับมาเมื่อไหรมึงก็ยังอยู่ข้างกุเสมอ
ขอบคุณ...เอ๋ ต้อม รักมึงว่ะเพื่อน
ใกล้ไกล พวกมึงก็ยังมา
ขอบคุณ...หมู ตอง แจ๋น มาไม่ได้ไม่เป็นไร
แค่มึงโทรมากุก็ดีใจจะแย่แล้ว
ขอบคุณทุกความเป็นห่วงของเพื่อนทุกคน
ขอบคุณ...เหตุการณ์ครั้งนี้
ที่ทำให้กุพิสูจน์ได้ว่า
ใครคือเพื่อนแท้
สำหรับกุ
เพื่อน..ไม่จำเป็นต้องมาคอยอยู่ใกล้ๆกุ
ทุกครั้งที่กุเจ็บ
แค่มึงรู้แล้วเป็นห่วงกุ
แค่นั้นก็พอใจ
ซึ้งใจจิงๆกับการกระทำของใครบางคน
กุไม่เคยขอมากไปกว่า
เพื่อน
ขอน้อยมากจิงๆ
แต่มึงก็ไม่เคยให้กุได้แม้แต่คำว่าเพื่อน
วันนี้กุคงไม่ลืมมึงหรอก
ไม่ว่าจะนานเท่าไหร ก็คงไม่ลืม
เก็บเรื่องของมึง ไว้นึกเล่นก็ดี
เวลาว่างๆ ก็ลองนึกหน้ามึงขึ้นมา
คงตลกดี
กุในวันนี้คงเด็กน่าดู
ยึดติดกับความรักที่มองไม่เห็น
ยึดติดกับอดีตที่มันทำร้ายใจกุเองตลอดเวลา
ช่วงชีวิตกุช่วงหนึ่งเหมือนหนังตลกเลวๆสักเรื่อง
ที่ผู้เล่นคนหนึ่ง อาจเล่นไปตามบทบาทที่ได้รับ
แต่ผู้เล่นอีกคน กลับอินกับการแสดง
เอาใจทั้งใจ เอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกกับผู้เล่นอีกคน
เพียงเพราะคิดว่าเมื่อได้ลองเล่นแล้ว
ก็จะทำให้ดีที่สุด
บทของหนังเรื่องนี้
อาจตลก
อาจเลวร้าย
อาจเจ็บปวด
อาจจะต้องเสียน้ำตา
แต่กุจะจำไว้เสมอว่ามันเคยเกิดขึ้น
บาดแผลยังทิ้งรอยอยู่เสมอ
แต่วันนี้มันเป็นเพียง เรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ขอบคุณนะคะ
ถ้าพระเจ้าอยากดูเรื่องตลก
เราคงได้พบกันอีก
ลาก่อน
วันนี้
กุเลือกที่จะหนี
(อีกแล้ว-*-)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เราพยายามเข้าใจ
ในสิ่งที่อ้วนเป็น
เราเข้าใจและรับได้
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
ก็ต้องยอมรับ
ว่าใจเรา
ไม่ได้คิดกับอ้วนแค่เพียง"เพื่อน"
อย่างที่เราบอกใครๆอีกต่อไป
ถ้าเราห้ามใจตัวเองได้คงดี
เมื่อเป็นแบบนี้
มันจึงทำให้เจ็บ
ทุกครั้งที่อ้วนไม่สนใจ
ไม่ใช่ความผิดของแกเลย
เรายอมรับที่จะอยู่ตรงนี้เอง
ที่ผ่านมา
ที่ยังอยู่
เพราะคิดว่าทนไหว
แต่วันนี้
มันพอแล้วจิงๆ
ยอมแพ้แล้ว
ทะเลาะกันทีไร
เราเรียนไม่รู้เรื่องทุกที
ซึ่งไม่ดีกับตัวเราเลย
สิ่งที่ตอนนี้ต้องทำ
ต้องทุ่มมาเป็นอันดับ 1
คือ
เรียน
เรียนให้จบ
เรียนให้รอด
ไม่งั้น
คงเป็นกุเองที่จะไม่รอด
นิกข์บอกว่า ถ้ามึงเหนื่อยก็พอเหอะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้
คือ เรียน
หน้าที่ของกุ ไม่ใช่แค่..
น่าจะได้ แต่มันเป็น ต้องได้
ซึ่งกุคิดว่ากุคงทำไปพร้อมๆกับการดูแลใครสักคน
ที่อยู่ไกลจากกุเหลือเกิน
ไม่ได้
คงบอกได้เพียงแค่ว่า
เราขอโทด
ขอโทดที่วันนี้อยู่ต่อไปไม่ไหว
ขอโทดที่อยู่ที่เดิมไม่ได้
ขอโทดที่เป็นเหมือนเดิมไม่ได้
ขอโทดที่ใช้วิธีหนีที่เฮี้ยมากๆ
ขอโทด ถ้าที่ผ่านมาทำอะไรให้เคือง
ขอโทดที่ชอบว่าแกว่าทำตัวเป็นเด็ก
แต่ตัวเองกลับมาทำเอง
ขอโทดจิงๆว่ะ
วันนี้
อยากรุมากมาย
ว่าแกเป็นไงบ้าง
เพิ่งถอดเฝือกมา
หมอว่าไงถึงยอมให้เอาออกก่อน
ใครพาไปหาหมอ
เจ็บข้อเท้ามั้ย
กินข้าวยัง
กินกับอะไร
อิ่มมั้ย
ตอนนี้ยังต้องกินยาอยู่ป่าว
ใส่เสื้อนอนรึป่าว
เด๋วเป็นปอดบวมนะ
เมื่อคืนนอนหลับดีมั้ย
ไปมหาลัยมารึป่าว
เจอเพื่อนๆว่าไง
เพื่อนเทคดีมั้ย
ไปมหาลัยวันนี้เรียนอะไรบ้าง
วันนี้เจออะไรมาบ้าง
กลับบ้านยังไง
ลำบากมั้ย
เพิ่งผ่าเฝือกมา
แรกๆอาจยังไม่ชิน
ได้ไปเลี้ยงฉลองเอาเฝือกออกมารึป่าว
ไปกินไรมาหล่ะ
หนุกมั้ย
จะกลับไปเล่นบอลเลยรึป่าว
วันนี้เรียนรู้เรื่องมั้ย
วันนี้เจอพี่ด๊ะมั้ย
พี่ดาวหล่ะ เจอป่าว
เสาร์นี้จะไปสังสรรค์ไหนกัน
คิดถึงเค้ามั้ย
ยังต้องการเค้าอยู่รึป่าว
อยากถาม
อยากรู้
แต่คงไม่มีวันได้คุยกันอีกแล้ว
ใช่มั้ย
ไม่กล้าโทรไป
ไม่มีหน้าโทรไปอีกแล้ว
เกลียดกันแล้วอ่ะดิ
ขอโทดอีกที
สิ่งที่เราทำ
มิลค์ยังคิดอยู่ทุกวัน
ว่ามันอาจจะผิดจิงๆก็ได้นะ
มิลค์ไปแย่งของๆใครมารึป่าว
เมื่อคืนนู้น
มิลค์ฝันว่า
อ้วนกลับซาจี้มาคืนดีกันแหละ
ดูแลตัวเองดีๆนะ
เพิ่งผ่าเฝือกมาอย่าเพิ่งซ่าหล่ะ
ตอนนี้ไม่มีคนคอยกวนใจ
ไม่มีคนคอยเซ้าซี้แล้ว
ดีใจมั้ย
ฝากหวัดดีพี่ดาวด้วย
แซวสาวได้สมใจแล้ว
ถ้าชอบเตย หรือ ระยองฮิ อะไรนั้นจิงๆ
ก็สู้ๆนะ
อย่าคิดมากนะ
ผมหงอกเต็มหัวแล้ว
ไม่มีใครมานั่งหาให้แล้วนะ
อย่ากินตอนดึกๆหล่ะ
ห้ามใจบ้าง
รู้ว่าไส้ตรง
แต่มากๆเข้าก็อ้วนได้เหมือนกันหล่ะวะ
ขอบคุณที่ชวนไปข้าวสาร
ขอบคุณที่เลี้ยงสเต๊ก ข.ส.
อร่อยมากๆ
ขอบคุณที่เลี้ยงฮัจจิในวันเกิด
แม้อ้วนจะจำไม่ได้ก็ตามว่าเป็นวันเกิดเค้า
ขอบคุณที่ทำตัวน่ารักๆ
ขอบคุณจากใจ
ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง
ปล.
การ์ดอ่ะ
ห้ามลืมเด็ดๆเลยนะ
อยากบอกว่ารัก
รักครั้งสุดท้าย
ก่อนที่เราจะต้องบอกลา
ลืมบอกอ้วนไปอย่าง
รักว่ะ
ยอมแพ้แล้ว
ซึ่งทุกสิ่ง
จากนี้กุจะตั้งใจเรียน
(..-*-..)
รักเมิง
อัพแค่นี้ก่อน
อีเอ๋แม่งเร่ง
เซ็งกะมันจิงๆ
มาแล้วคร่า
การอัพไดเปนเรื่องเปนราวครั้งแรก
ในชีวิตมหาลัย
มาว่ากันด้วยเรื่องเริ่มแรก
ตอนนี้
เราหรือกุ
เรียนที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
เปน เฟรชชี่ ปี1
ของคณะบริหารธุรกิจB.A.[Business Admin]
สาขาที่เราสิงอยู่ คือ บริหารทรัพย์สิน
สงสัยใช่ม่ะ
ว่าอีมิลค์มันเรียนไรของมันวะ
อย่าว่าแต่พวกแกเลย
กุเองยังงงๆ
จุดมุ่งหมายของสาขา
เพื่อตอบสนองความต้องการบุคลากรในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
เพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ และทักษะในการบริหารทรัพย์สิน
เพื่อผลิตบัณฑิตที่ใช้ความรู้อย่างมีคุณธรรม (เกี่ยวกันตรงไหนวะ)
อ.ท้อป หรือ อ.จินตนัย อาจารย์ที่ปรึกษาของสาขา
บอกว่า
สาขาเรานั้น
จบมาต้องไปบริหารจำพวกบ้านจัดสรร
เราต้องเข้าไปดูแลทุกสิ่งทุกอย่างที่บ้านจัดสรรพึงมี
เข้าไปแก้ทุกปัญหาที่เกิด
เช่น
น้ำไม่ไหล ไฟดับ
เสาร้าว ท่อแตก
รวมไปถึงทั้งอสังหาริมทรัพย์อื่นๆ
สาขาเรานั้น
ต้องเรียนสถาปัตย์ วิดวะ บริหาร
จบมาเปนได้หลายอย่างนะเนี้ย
แต่ก็คงเรียนแค่หลักเบื้องต้นอ่ะแหล่ะ
แต่ที่สำคัญ
จะจบมั้ย
จบอาจจะจบ
แต่ที่อื่นหรือป่าว
เพราะเนื่องจากหลุดทุน
ต้องซิ่วเข้ารัฐใหม่
เหอๆ
พูดไม่เปนมงคลกะตัวเองเลย
แต่นึกแล้วท้อว่ะ
ทำไมกุต้องมานั่งเรียนเอาเป็นเอาตาย
ทั้งๆที่คนอื่นชิลล์สาด
เรียนๆเล่นๆยังไหว
แต่กุนิ
เทอมนึง
ต้องได้ A อย่างต่ำ 1 ตัว
นอกนั้น ได้แค่ B
C ห้ามเกิน 2
ส่วน F
ห้ามโดยเด็ดขาด
โอ้วววววววว
เบื่อสาด
และที่เบื่อยิ่งกว่า
สาขากุไม่มีเหี้ยไรเล๊ย
รับน้อง ไม่มี
พี่รหัส คนอื่นมี แต่กุไม่มี เนื่องจากออกไปและ
ว๊าก ก็ไม่มี
เซ็งเป็ดมากๆ
กิจกรรมเฟรชชี่นับครั้งได้
วันๆ
กุจึงมีแต่เรียน
เรียน
เรียน
และก็เรียน
สาขาอื่ซ้อมกีฬากันโครมๆ
สาขากุ
ยังเถียงเรื่องหน้าที่กันไม่จบ
เบื่อซิงๆ
เปลี่ยนเรื่องดีก่า
เบื่อและ
อ้วนค้าบ
ไม่รุว่าเวลาของเราจะนานซักเท่าไหร
แต่ตอนเนี้ย
รักแกหว่ะ
รักมากๆ
ไม่จำเปนต้องสัญญาอะไรให้มากมาย
การกระทำ เวลามันพิสูจน์อะไรๆอยู่แล้ว
สัญญา มี ไว้เพื่อกลบเกลื่อนความกลัว
สัญญาของแต่หละคนมีระยะเวลาไม่เท่ากัน
เพราะฉะนั้น ไม่ต้องสัญญานะ
ยังยืนที่เดิม
ยังเปนอย่างเดิม
ยังรักเท่าเดิม
ยังเหมือนเดิม
เป๋
หายไวๆนะ
น้ำผลไม้กะนมก็กินซะบ้าง
อย่าให้มันเน่าคาตู้เย็นหล่ะ
หึงนะเว้ย -*-
เรื่องเตยกะเด็กเซเว่นอ่ะ
เหมือนจะไม่คิดอะไร
แต่จิงๆอ่ะ
-*-
คิด
รักเมิงวะ
แรกแย้ม
09 ทุกคนด้วย
6/2 ทุกๆคน
จะพยายามรักPROPERTYให้มากขึ้น
รักแม่มากมาย
ขอบคุณสำหรับการขึ้นค่าขนม
รักพ่อนะ
แต่ไม่แสดงออก